Το φθινόπωρο μπήκε για τα καλά-τουλάχιστον ημερολογιακά-αλλά η Πάτρα λες και βρίσκεται σε άλλη χώρα!Χαρά Θεού!Όπως και χθες,σήμερα έχουμε μια ηλιόλουστη μέρα,σαν Ιούλιο μήνα!
Αλλά, θα ήθελα να εστιάσω πιο πολύ στις συνήθειες όλων μας αυτή την εποχή που αλλάζουν απότομα από τη χαλαρότητα του καλοκαιριού στο τρέξιμο.Όσοι είναι γονείς μικρών παιδιών τρέχουν να αγοράσουν τα σχολικά είδη των παιδιών τους,να τα γράψουν στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών και άλλων δραστηριοτήτων...Οι ίδιοι οι γονείς επανέρχονται στη σκληρή πραγματικότητα της καθημερινότητας τρέχοντας να προλάβουν τις προθεσμίες σε διάφορες υποχρεώσεις τόσο στη δουλειά όσο στο σπίτι.
Για να επανέλθω λίγο στα παιδιά,αναπολώντας τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι αυτή η εποχή ήταν και η πιο δύσκολη για μένα γιατί έπρεπε να αποχωριστώ την ανεμελιά του καλοκαιριού,με τα καθημερινά μπάνια στη θάλασσα και το ατέλειωτο παιχνίδι στο δρόμο με τα παιδιά της γειτονιάς και να προσαρμοστώ σε μία άλλη ρουτίνα γεμάτη υποχρεώσεις,διάβασμα και διαφόρων ειδών σκοτούρες.
Έτσι,μπορώ να καταλάβω πώς νιώθουν οι μικροί μας φίλοι αυτή τη περίοδο.Αν και τώρα που μιλάμε,πρέπει να έχουν εγκλιματιστεί στα νέα δεδομένα.
Όπως και να 'χει πάντως αυτή η εποχή έχει και τα ωραία της:συνάντηση με τους συμμαθητές για τους μαθητές , συναντήσεις με τους συναδέρφους για τους ενήλικες και συζητήσεις περί διακοπών ξαναζώντας από την αρχή τις όμορφες στιγμές του καλοκαιριού.
Δε ξέρω για σας,αλλά εγώ είμαι άνθρωπος της ρουτίνας κι έτσι σε μία το πολύ δύο βδομάδες προσαρμόζομαι στη νέα καθημερινότητα και μπορώ να πω ότι δυσκολεύομαι καμιά φορά να την αποχωριστώ.
Αυτά λοιπόν γι'αυτό το δύσκολο αλλά και όμορφο 3μηνο του φθινοπώρου!
Καλά πρωτοβρόχια!
